pezeshki
مطالب پزشکی
زشت با دیگران سخن میگوید. از امام صادق (ع) روایت شده است که فرمود: «فردی در بنی اسرائیل سی و سه سال دعا میکرد که خداوند فرزندی را به او عنایت فرماید. وقتی دید که دعایش مستجاب نمیشود. گفت: خدایا آیا از تو آن قدر دورم که صدایم را نمیشنوی یا نزدیک هستی و پاسخ نمیدهی؟ خداوند در خواب به او فرمود: تو با زبانی بد و قلبی بسته و ناپاک و نیتی غیر صادقانه خدا را میخوانی. پس آن را از دل و قلبت بزدای و در قلبت از خدا پروا کن و نیت خود را نیکو بساز. راوی گوید: آن مرد این کار را کرد و سپس به خدای عزوجل دعا کرد و صاحب فرزندی شد.»ما از این روایت چنین میفهمیم که از جمله عواملی که باعث عدم استجابت دعا میشود این است که انسان بد زبان باشد. وقتی که خداوند میفرماید: «ادعونی استجب لکم» معنایش این است که انسان با زبانی پاک و تمییز که بواسطه آن دعا به سوی خداوند متعال بالا برود دعا کند. در روایت دیگری میبینیم که امام صادق (ع) روی این مسأله چگونه یکی از یاران خود را مورد بازخواست قرار میدهد. سماعة که یکی از یاران امام است میگوید: «بر امام صادق (ع) وارد شدم که آن حضرت بدون مقدمه به من فرمود: ای سماعة! این چه چیزی بود که بین تو و شتربانت اتفاق افتاد؟ - تو به او فحش دادی و با کلماتی زشت با او صحبت نمودی – مبادا دشنام دهنده باشی – و به مردم فحش و دشنام بدهی – یا زبان دراز و لعنت کننده باشی - گفتم: به خدا سوگند برای این بد که او به من ستم کرده است – حضرت فرمود: اگر به تو ستم کرده است باز هم به او جفا کردهای – در ظلم زیاده روی کردهای، زیرا انسان حق دارد ظلم را از خویشتن دفع کند نه اینکه بیش از ظلم او ستم روا دارد. «من اعتدی علیکم فاعتدوا علیه بمثل مااعتدی علیکم فإن عاقبتم فعاقبوا بمثل ما عوقبتم» - سپس به او فرمود: این از کردار من نیست و شیعیان خود را بدان دستور ندادهام. از پروردگارت طلب بخشش کن و دیگر آن را تکرار نکن. گفتم: از خداوند طلب بخشش میکنم و دیگر آنرا تکرار نمیکنم». پس جایز نیست که انسان مردم را با فحش و کلمات زشت مخاطب قرار دهد که از امام باقر (ع) وارد شده است: «خداوند فحش دهنده بدزبان را دشمن میدارد.»و نیز از رسول خدا (ص) روایت شده است که فرمود: «بدترین بندگان خداوند کسی است که به خاطر فحشش، از هم نشینی با او بدت بیاید.»نیز امام صادق (ع) فرمود: «بدزبانی از بی مهری است و بی مهری جایش در آتش است.» رسول خدا (ص) فرمود: «خداوند بهشت را بر هر فحاش بدزبان و کم حیا حرام کرده است. کسی که به آن چه میگوید و به آنچه که با او میگویند هیچ توجهی ندارد.»نیز در حدیث آمده است که پیامبر (ص) با همسرش عائشه نشسته بود که فردی یهودی به آن حضرت گفت: السّام علیک، گویا میخواست این گونه پیامبر (ص) را مسخره کند و آن حضرت گمان کند که او دارد به او سلام میکند. ولی پیامبر فقط به او پاسخ داد و فرمود: وعلیک. در اینجا عائشه خشمگین شد و شروع به فحش دادن و لعنت کردن آن یهودی نمود که چگونه این گونه نسبت به پیامبر (ص) جرأت بیادبی مینماید. پیامبر به او فرمود: «ای عائشه! اگر فحش تجسّم یابد شکل بدی مییابد – ضرورتی ندارد که این گونه با این یهودی حرف بزنی و به او دشنام بدهی – مدارا بر چیزی قرار داده نشد مگر اینکه بدان وزانت بخشید – یعنی روش نرم و آرام – و از چیزی برداشته نشد مگر اینکه آن را سبک ساخت. خداوند مدارا کننده است و مدارا را دوست دارد و آن چه را که به خشونت نمیدهد به مدارا و نرمش میدهد.» بنابراین ما به عنوان مسلمان در مخاطب قرار دادن مردم به نظام اخلاقی اسلام ملتزم بمانیم. به مردم فحش و دشنام ندهیم که خداوند متعال در این زمینه خداوند متعال میفرماید: «وقل لعبادی یقولوا التی هی احسن إن الشیطان ینزع بینهم إن الشیطان کان للانسان عدواً مبیناً» بر گرفته از سخنان علامه سيد محمد حسين فضل الله در نماز جمعه(بیروت؛ 16 محرم 1429ه برابر با 25 / 1 / 2008 م) ![]()
| قالب : پيچك |



